Yazı: Nurhan Nunu Özer

Bazı gecelerde kafamızı kaldırıp sonsuz karanlığa baktığımızda ay bize tüm güzelliğiyle gülümser. O anlarda aklımıza hep aynı manzaraya bakıp, ayın görüntüsüne bürünen annesinin ona fısıldadığını duyan Jane Eyre gelir. (Editörün notu: Ya da gece gece Heathcliff’in penceresine dadanan Uğultulu Tepeler’in Catherine’i)

Geçtiğimiz günlerde belimizi büken Yeni Ay’ın bizi dramadan dramaya koşturan pis etkilerini kışkışlayıp, aklımıza kötü kötü fikirler sokarak bizi ayartmaya çalışan ilkbahar güneşine de kanmadan ayağa kalkmaya çalıştığımız şu günlerde (bkz. “bir drama queen kolay yetişmiyor”) hepimiz için Scott Pilgrim dirayeti ve kararlılığı diliyoruz.