5 maddede dadandık: Haftalık popüler kültür raporu (9 Kasım – 13 Kasım)
Milyarlarca dolarlık boşanma ihtimalleri, yıllar sonra gelen bir adalet, kim olacağı hâlâ açıklanmayan ve ilgi alanımızdan giderek uzaklaşan James Bond, yeniden çevrimden nasibini alan bir başka kült film ve Orta Dünya’yı alevlendiren bir aşk üçgeni… Popüler kültür bu hafta yine bildiğimiz gibi: Kaotik, romantik, bolca dramatik. Sevgili okurlar, derin bir nefes alın; konuşacak çok şeyimiz var.
1) Mezara kadar değil, pazara kadar olan aşklar: Bir (başka) CEO’nun çöküşü
Nvidia CEO’su Jensen Huang’ın Çin casusu olduğu iddia edilen bir kadınla ilişkisi, şirket içi soruşturma açılması, Huang’ın eşine sadakatsizlik yaptığını kabul etmesi derken bu hafta popüler kültür gündemi oldukça yoğun, bir o kadar da hareketli bir hafta geçirdi. Eğlendik doğrusu, ne yalan söyleyeyim. (Daha fazlasını buradan okuyun.)
Kadere inanır mısınız? Peki ya karmaya? İşte ben hepsine inanan bir yazarım. Ne ekersen onu biçersin derler. Huang, dünyanın en yüksek piyasa değerine sahip şirketleri arasında ikinci sırada yer alan Nvidia’da çalışırken kendini dünyanın zirvesinde hissediyorsa dahi o günler geride kaldı. Dün itibarıyla Nvidia’daki görevinden ayrıldı. Eğer kötü bir hafta geçirdiyseniz dert etmeyin, zira bilin ki Jensen Huang daha kötü bir hafta geçirdi. Nvidia hisseleri Huang’ın istifa kararının ardından ilk tepki olarak piyasa açılışında yüzde 13 değer kaybetti. Siz bu satırları okurken Jensen Huang’ın üçüncü bir kişiyle daha ilişki yaşadığı iddia edildi. Kendisi bir süre daha gündemimizi meşgul edeceğe benziyor. Eşi Lori Huang’ın boşanma davası açıp açmayacağı belirsizliğini koruyor fakat açarsa Jensen Huang’ın servetinin yarısına sahip olabileceği öne sürülüyor. Bu da en az 75 milyar dolara işaret ediyor. Bazen hayat en pahalı dersleri en beklenmedik zamanda veriyor.
2) Geç gelen bir ceza: “Kurt postunu değiştirse de huyunu değiştirmiyor”
Komedyen Russell Brand, geçen hafta “tecavüz” ve “cinsel saldırı” suçundan toplam 10 yıl altı ay hapis cezasına çarptırıldı. Kuşkusuz bu ceza uzun soluklu bir adalet mücadelesinin sonucu. Bu mücadele, 2004-2009 yılları arasında yaşandığı belirlenen olayların yargıya taşınmasıyla sonuçlandı. Mahkeme salonunda mağdurların sesi yankılandı, bir kadın yıllardır şok ve kargaşa içinde yaşadığını söyledi. Bir başkası insanlara karşı güvenini tamamen kaybettiğini, biri uyumakta ve yemek yemekte zorlandığını dile getirdi. “Kurt postunu değiştirse de huyunu değiştirmez” dedi bir başkası. Son söz ise mahkemenin yargıcı Joel Bennathan’dan çıktı. Brand’i “cinsel saldırgan” olarak nitelendiren Bennathan, komedyenin şöhretini “istediği zaman ve nasıl isterse hareket etmek” için kullandığını belirtti. Kendisine yöneltilen suçlamaları reddeden Russell Brand’in cezasının üçte ikisini çektikten sonra serbest kalma ihtimali de var, bunu hatırlatmak gerekiyor. Ancak bir mahkeme salonunda duyulması gereken, duyulmasını istediğimiz her şeyi yargıç Bennathan özetledi:
“Kadınlar ne giyerse giysin, nereye giderse gitsin, hatta ne içerse içsin, Russell Brand gibi cinsel saldırganlar rızaları dışında hareket ettiğinde ‘hayır’ deme ve ceza mahkemelerinden adalet talep etme haklarını korurlar”.
3) James Bond’u kim seviyor, sahi?
James Bond’u hangi oyuncunun canlandıracağını hâlâ bilmemenin verdiği bir rahatsızlık hissi var üzerimizde. Geçen haziran ayından bu yana tek düşündüğümüz şeyin kurgusal bir erkek olması şaşırtıcı. James Bond’u yalnızca İngiltere’nin önemsediğinin yüksek farkındalığı eşiğinde, medya yansıması bu denli büyük bir işi görmezden gelmek de mümkün olmuyor. Jacob Elordi’nin James Bond rolüne yakışmayacağını iddia ederken eski Bond, Pierce Brosnan’ın 73 yaşında dahi 007 aurasını korumasına hayran kaldık. Oyuncu seçmelerinde son üçe Josh O’Connor, Jack Lowden ve Dua Lipa’nın kocası (!) Callum Turner’ın kaldığını düşünürken Robert Pattinson ile Nicholas Hoult sürprizi bizi yerle bir etti. En geç aralık ayında açıklanması beklenen bu şanslı kişi kim olacak belirsiz. Oklar Callum Turner’dan yana dönüyor fakat Jack Lowden’ın Slow Horses performansının, o acıklı Shakespeare gözlerinin keyfine biraz daha varabiliriz sanki, ne dersiniz?
4) Yeniden çevrimler bir hastalık gibi yayılıyor, sıra You’ve Got Mail’de: Canımızı da alın
Meg Ryan ve Tom Hanks’in başrollerini paylaştığı You’ve Got Mail’in yeniden çevrimi geliyor. Yanlış duymadınız. Hollywood’un yaratıcı fikir üretmekten uzak olduğu şu günlerde, sektör bir dönemin popüler hikayelerini ekrana uyarlama hastalığında giderek yoğun bakım seviyesine yaklaşıyor. Nostaljinin nimetlerine bu kadar sıcak yaklaşmak zorunda mıyız, bilmiyorum. Kathleen Kelly ve Joe Fox’un hikayesi pek çok açıdan romantik, hatırı sayılır bir biçimde toksik. Filme dair çok sayıda eleştirinin ortak noktası, Joe’nun film boyunca Kathleen’in işini sabote etmek için elinden geleni yapması ya da kimliğini gizlemesi üzerine. Bu yorumları haklı bulmanın ötesine geçmek ve buna rağmen tüm sonuçlarda ikilinin bir arada ve aşık kalacağını savunmak istiyorum. Tam da bu sebeple, yeniden çevrimin neyi, ne şekilde ele alacağı merak konusu. Joe ve Kathleen’in ilişkisi, karmaşıklığına rağmen insana ve insan olmaya dair en gerçekçi aşk hikayelerden biri. Bu sahiciliği altüst edip etmemeyi daha fazla tartışmak gerekiyor.
5) Orta Dünya’da aşk üçgeni mi? Çayımı alıp, geliyorum
Dünyanın en uzun dizi isimlerden birine sahip olan “The Lord of the Rings: The Rings of Power” Prime Video’ya geri döndü. Üçüncü sezonda, Orta Dünya’da hayranları ikiye bölen bir aşk üçgeni var. Celeborn nihayet sahneye çıkıyor. Üstelik gerçek bir sanatçı, Jamie Campbell Bower tarafından ekrana taşınıyor. Üçüncü sezonun, dizinin ilk iki sezonuna göre çok daha dinamik ve akılda kalıcı başladığını söylemek mümkün. Ayrıntılı bir yorumda buluşacağız fakat hikayenin Tolkien eserlerine sadık kalma yolunda ilerlediği kesin. Hayran notlarını dikkate aldıkları da aşikar. Küçük bir çaba ve takdir etmek dışında elimizden bir şey gelmiyor. Jamie Campbell Bower, dizinin üçüncü sezon galasında Charlie Vickers’tan rol çalıyor, hakkıdır. Bu sezonda Sauron’un mutlak güç kazanma mücadelesinin yanı sıra ekrana Nazgûller de davet ediliyor. Ne hoş bir sürpriz. Öte yandan senaristler, karakter-mekan ilişkilerini tam anlamıyla çözebilmiş değil. Karakterler bulundukları mekanlarla özdeşleşemediği gibi seyirci de gerçek bir aidiyet kurmakta zorlanıyor. Maalesef, Orta Dünya’nın dört bir yanını anlatmak keskin bir ustalık gerektiriyor.