Yeni cadılar, eski lanetler ve nostaljinin baş döndüren cazibesi: Practical Magic 2 film incelemesi
Sandra Bullock ve Nicole Kidman’ın başrollerini paylaştığı Practical Magic 2, ilk filmin vizyona girmesinden yaklaşık 30 yıl sonra bize kız kardeşliğin, yaşam sevincinin ve iyi bir aşkın bazen en güçlü sihir olabileceğini hatırlatmak için geri döndü. Hollywood’un bir sığınak olarak gördüğü devam filmi formülü, bir dönemin sevilen hikayelerini tekrar karşımıza çıkarırken beraberinde şu soruyu sormaktan kendimizi alamıyoruz: Bazı hikayeleri yeniden anlatmaya gerçekten ihtiyaç var mı? Practical Magic 2, bu soruya kesin bir yanıt vermiyor. Onun yerine Bullock ve Kidman’ın kimyasına güveniyor. Buyurun.
Soğuk, yağmurlu ve rüzgarlı bir sonbahar günü, Practical Magic evrenine geri dönmek için yeterince iyi bir sebep. Ancak söz konusu Practical Magic 2 olunca, büyülü Owens evrenine yeniden kavuşmanın heyecanına birtakım şüpheler de eşlik ediyor. Üstelik bu şüphe, Hollywood’un neden her sevilen filmin devamını çekmemesi gerektiğine yönelik düşüncelerimle de oldukça uyumlu. Sequels, prequels, remakes, reboots ya da halihazırda gişe başarısına ulaşmış filmlerin mevcut seyirci kitlesinden yararlanma hevesi, Hollywood senaristlerinin imdadına bir kez daha yetişiyor.
Owens kardeşler bildiğimiz gibi
Practical Magic 2 de bu formülün dışında değil. Serinin ilk filmi dillere destan bir gişe hasılatına sahip olmasa da Sandra Bullock ve Nicole Kidman’ı beyazperdede bir arada izlemenin sihrine kapılmamak imkansız. Practical Magic 2, kaybettiği kanı bu noktada yeniden almaya başlıyor. Film, neden olduğunu asla anlamlandıramadığım bir şekilde çok uzun sürmesine rağmen Bullock ve Kidman’ın karşılıklı performansı sayesinde kendini kurtarıyor. İkili birbirinden tuhaf ve sıradışı büyü güçlerine sahip olan Sally ve Gilly Owens’a hayat veriyor. Kendilerinden yaşça büyük ve oldukça bilge teyzeleri hala hayatta, Sally’nin çocukları ise birer yetişkin. Owens kardeşler, ilk filmden de hatırlayacağınız gibi aşık oldukları erkeği öldüren bir lanetle savaşıyor. Dünya kendini yok etmenin eşiğine sürükleye dursun Owens kardeşlerin evreninde pek de bir şey değişmişe benzemiyor. Lanet, bu filmde Joey King’in ekrana taşıdığı Kylie’ye bulaşıyor. Ancak bir sorun var, Kylie büyü güçlerine sahip olduğunu bilmiyor, başı belada ve annesi Sally de güçlerini bastırdığı için bir hayli zayıf. Filmin belki en büyük problemi de burada ortaya çıkıyor.
Aradığınız güçlü büyücüye ulaşılamıyor
Film boyunca Sally’nin ne kadar güçlü olduğunu duymaya, dinlemeye ve öğrenmeye devam ediyor seyirci. Senarist adeta kafamıza kazımak istercesine Sally’nin evrene taşan, dünyaları aşan gücünü anlattıkça anlatıyor. Fakat seyirci Sally’nin sözümona gücüne erişmeye çalıştığı, gücünün sınırlarının kenarına geldiği her anda o sahneden dışarı itiliyor. Bu durumu bir blokaj büyüsüne benzetmek mümkün. Sally kendi blokajını açmaya çalışırken tüm çabalar yetersiz kalıyor, zira filmin pek de korkutucu olmayan kötüsüyle karşı geldiği anda bile gerçek (!) anlamda bir büyü gücünden bahsetmek zor. Birkaç cam kırılıyor, bir kapı ortadan ikiye ayrılıyor ve Sally’nin güçleri kız kardeşlikten beslenirken oldukça yetersiz kalıyor.
Ancak şunu söylemekte de yarar var ki Practical Magic 2, hiçbir zaman Merlin Nişanı’na sahip büyücülerin filmi olmadı. Bullock’un canlandırdığı Sally de bildiğimiz gibi zaten. Otoritesinden, kontrolcülüğünden, hazırcevaplılığından hiçbir şeyin eksilmediğini bildirmekten gurur duyuyorum. Kidman’ın Gilly Owens’ı ekrana taşıyan enerjisi de gözlerimizi boyuyor, kalbimizi şenlendiriyor. Seyirci, Kidman’ın bu karakteri öylesine canlandırmadığına, gerçekten eğlendiğine şahitlik ediyor. Öte yandan filmin hikayesi daha fazlasını izleme isteği de uyandırıyor. Owens kardeşlerin daha orijinal bir hikayede karakterlerini nereye taşıyabileceğini görmek isterken film bu ihtimali değerlendirmek yerine bildiği yoldan ilerlemeyi seçiyor.
@practicalmagicmovie The magic is back and so are the Owens sisters 🔮#PracticalMagic2
Arya Stark’a bir telefon açabilir miyiz?
Tüm eksikliklerine rağmen bu karakterleri üçüncü bir film için ekranda görme arzum değişmiyor tabii. Film, kız kardeşliğin sihrine başını yaslarken bu anlatıyı bir önceki filmde olduğu gibi Sally ve Gilly arasında kuruyor. Sally’nin kızı Kylie ve Maisie Williams’ın yalnızca üç dakika ekranda görünerek canlandırdığı Antonia, bu hikayenin dışında kalıyor. Williams’ın Antonia’ya katabileceklerini düşündükçe “Neden?” diye sorup, derin bir iç çekiyoruz. Başımız öne eğik, aklımızda Arya Stark var sevgili okurlar. Kız kardeşliğin en büyük sihir olduğu fikri de hikayenin kalbine tam olarak işlemiyor; sözde kalıyor bazı vurgular. Teyzeler, yeğenler ve çocukların dilinde kendine bir ölçüde yer buluyor. Lanetin kırılması (ki ilk filmde kırıldığına inanmıştık) için öne sürülen şartla ilgili ciddi şikayetlerim olduğunu da belirtmeden geçemeyeceğim. Spoiler vermemek adına filmin en önemli detayını saklı tutuyorum.
Olivia Rodrigo’ya güvenimiz tam
Filmdeki müzik seçimi – neyse ki – baş döndürücü. Günlerce övebilir, onuruna şiir yazabiliriz. Stevie Nicks, Olivia Rodrigo, PJ Harvey, Lana Del Rey, Aurora’nın dahil olduğu bu seçkiyi dinlerken önemli bir şeyin parçası olduğumuzu hissediyoruz. Film, bazen ihtiyacımız olan şeyin iyi bir şarkıdan fazlası olmadığını hatırlatıyor ve gönlümüzü alıyor. Practical Magic 2, güzel bir hafta sonunda, sakin ve sessiz bir geceye eşlik edebilecek bir film. İletişim çalışmaları kapsamında Bullock ve Kidman’ın verdiği röportajları izlemek de bir o kadar keyifli. Hatta filmden daha keyifli olduğunu iddia etmekte sakınca görmüyorum. Fakat ben hala Hollywood’un eski hikayeleri yeniden canlandırma çabasının önüne geçebilecek bir güç varsa kendisine telefon açıp bu konuyu görüşmek istiyorum. Sevdiğim karakterlerin yeni maceralara atıldığını görmek beni de mutlu ediyor, yalan söylemeyeceğim. Ama nostalji her zaman iyi bir hikaye kurmaya da yetmiyor. Practical Magic 2 bunu yer yer hissettiriyor. Buna rağmen Practical Magic 3 için kapımızı kilitleyecek de değiliz. Eski ve yeni cadılara eşlik etmek için orada olacağımıza şimdiden söz verebiliriz.