5 maddede dadandık: Haftalık popüler kültür raporu (30 Mart – 4 Nisan)
Geçtiğimiz haftalar boyunca dadandığımız ama çok tembel olduğumuz için yazmaya üşendiğimiz birkaç popüler kültür haberi…
1) Good Hang with Amy Poehler: Steve Carell’e ‘The Office’ dizisi için seçmelere katılmamasını tavsiye eden kişi kim?
Mikrofon arkasındaki kadınlar bizi mutlu eder. Amy Poehler, Mart 2025 tarihinde başladığı, doludizgin giden Good Hang with Amy Poehler podcast’iyle şu aralar fazlasıyla gündemde.
Geçtiğimiz günlerde programa Steve Carell konuk oldu. İki komedi efsanesi karşı karşıya geldi böylece.
Amy Poehler, yedi sezon süren Parks and Recreation dizisinin ilk başta hiç sevilmediğinden, herkesin diziyi The Office ile kıyaslayarak, “Bu The Office değil” dediğinden bahsetti.
Carell de bunun üzerine herkesin The Office’in pilot bölümünden ne kadar nefret ettiğini anlattı: “Pilot bölümümüz, sanırım NBC tarihinin en düşük reyting alan pilot bölümüydü. İnsanlar gerçekten hiç sevmedi. Hem de açıkça sevmediler ama ondan sonra nasıl ayakta kalabildiğini ben de tam olarak bilmiyorum” dedi. O sırada Saturday Night Live’da çalışan Poehler, Ricky Gervais’in orijinal The Office’inin ABD versiyonunun çekileceğini duyduklarında “Bu berbat bir fikir” dediklerini anlattı. Kimse Ricky Gervais kadar iyi olamaz diye düşünüyorlarmış. Başrolün Steve Carell olacağını öğrenince ise fikri değişmiş.
@goodhangwithamy “You miss 100% of the shows you don’t hate. – Wayne Gretzky” – Michael Scott. #stevecarell #theoffice #parksandrec
Peki Steve Carell’e The Office seçmelerine katılmamasını söyleyen kişi kim? En kötü tavsiye veren arkadaş yarışmasına katıldınız ve rakibiniz Paul Rudd! Evet Paul Rudd, The Office ilk gündeme geldiği zaman Steve Carell’i bir köşeye çekmiş ve “Yapma dostum, seçmelere katılma, seçmelere katılma. Mümkün değil” demiş.
2) Euphoria’nun yeni sezon 12 Nisan’da geliyor.
Euphoria mı? Ben o tarz dinlemiyorum…. Affedersiniz de dört yıl nedir, izninizle biraz trip atalım. Euphoria dizisinin üçüncü sezonu, dört yıllık bir aranın ardından 12 Nisan tarihinde yayında olacak. Bu hafta yeni sezonun fragmanı yayınlandı. Fragmanda Rue diyor ki: “Bunca yılın ardından, sonunda fazla ileri mi gittik?” Beni konuşturma şimdi Rue…
Fragmandan anladık ki, daha kaotik, daha karanlık bir sezon bizi bekliyor. Geçen yıl Londra’da düzenlenen HBO Max sunumunda, üçüncü sezonun ön izlemesini paylaşan dizinin yapımcısı Levinson, bazı ipuçları vermişti. “En iyi sezonumuz olacak” gibi iddialarda bulunmuştu. Bu sezon, Rue’yu [Zendaya] Meksika sınırının güneyinde, Laurie’ye [Kelly] borcunu ödemek için yenilikçi yollar bulmaya çalışırken, Cassie [Sweeney] ve Nate’i [Elordi] evlenmiş, banliyöde yaşarlarken ve Cassie’yi internette içerik üretirken göreceğimizi söylemişti.
Fragmanda da Cassie ve Nate’in düğününden bir parça, Rue’nun da acayip birtakım işlere bulaştığını ve polisler tarafından yakalanıp sorgulandığını gördük.
Fragmanın en şaşırtıcı kısmı, Cassie’nin, Nate’e Maddy (Alexa Demie) ile görüştüğünü söylemesi oldu! Nate de sormasın mı “My Maddy?” Ne demek “My Maddy?!!”
Maddy, çeşitli videolar çekmesinde Cassie’ye yardımcı oluyormuş. Yahu koy bir tripod, çek videonu? Maddy’nin planı ne acaba? Anlayacağız.
Hunter Schafer’ın canlandırdığı Jules da, sanat okulunda ressam olmaya çalışan bir öğrenci olarak karşımıza çıkacak.
Fragman yayınlandıktan sonra, seyirci yorumları yağmaya başladı haliyle. Çoğunluk “Korkarım konudan tamamen koptuk”, “başka bir dizi gibi görünüyor” şeklinde yorumlar yaptı. “Aşırı salakça görünüyor… Her bölümü izleyeceğim” diyenler de olmuş. “Neden hiç mor, mavi veya sim yok?” soruları gelmiş. Bir de herkes elbette “My Maddy” lafına takılmış. Bu konuda da “Nate en azından artık Maddy’yi istemiyormuş gibi davranmıyor” yorumları yapılmış.
3) KitKat Hırsızlığı
KitKat hırsızları nereye varmak, ne yapmak istemektedir. Haberi ilk duyduğumda acıkçası reklam amaçlı bir olay mı diye düşündüm. KitKat gündemimizde ilk on bininci sırada bile değilken, bir anda KitKat konuşur olduk.
Geçtiğimiz günlerde 12 ton, yaklaşık 400 bin adetlik KitKat sevkiyatı, İtalya’dan Polonya’ya nakledilirken yolda çalındı. Hem aracın hem de KitKat’ların akıbeti bilinmiyor. Bu işi kim neden yaptı çikolataları nereye götürdü, henüz bilgimiz yok. Bir takip cihazınız yok muydu? Çok PR hissi veren bir soygun vakası… KitKat’ın basın sözcüsü, “İnsanları her zaman KitKat ile bir mola vermeye teşvik ettik; ancak görünüşe göre hırsızlar bu mesajı fazla ciddiye almış ve 12 tondan fazla çikolatamızı alıp kaçmışlar. Suçluların olağanüstü zevkine hayranlık duysak da…” diye devam eden, reklamını da ihmal etmeyen bir açıklama yaptı. Üstüne de marka, “Stolen KitKat Tracker” diye bir şey çıkardı. Müşteriler web sayfasına girip çikolatalarının arkasındaki sekiz haneli parti numarasını girerek, ellerindeki çikolatanın çalıntı çikolatalardan biri olup olmadığını göstereceklermiş. Yapmayın ya, inanalım mı bu işe bilemiyorum.
Tabii internet aleminin meme’lere boğmaktan büyük zevk alacağı bir vaka bu. Türlü şakalar komiklikler de gecikmedi haliyle.
4) Barbie Dream Fest’in bir kabusa dönüşmesi
Barbie Dream Fest mi? Yoksa sen mi gerçek adını söylemek istersin Barbie Fail Fest?
Fiyaskoyla sonuçlanan festivallere karşı özel bir merakım var. Ara sıra Fyre festivali hakkında düşünüyorum mesela (aa, iyi miyim?). Kimsenin zarar görmesini ve dolandırılmasını istemem tabii ama dolandırıcılık hikayelerinin bağımlılık yaratıcı bir tarafı var yalan yok.
Okuma önerisi – Inventing Anna dizisinden Tinder Swindler belgeseline: Dolandırıcı hikayelerine neden bu kadar ilgi duyuyoruz?
2024 yılında Glasgow’da gerçekleşen Willy’s Chocolate Experience adlı etkinliğin görüntüleri hâlâ gözümün önünde. AI yapımı görsellerle, büyülü bir etkinlik olarak tanıtılan etkinliğe katılan aileler, büyük bir sürprizle karşılaşmışlardı.
Bu hafta da Willy Wonka vakasının birebir aynısı yaşandı. Barbie Dream Fest adı verilen bir ‘festivalden’ görüntüler düştü önümüze. Bilet satışı sırasında Barbie severlere üç günlük büyülü ve gösterişli bir festival vaat eden Barbie Dream Fest’in, kabustan hallice olduğu anlaşıldı. Kocaman, spor salonu benzeri bir mekanda, birbirinden ayrı ayrı duran stantların olduğu, büyüleyici hiçbir tarafı olmayan bir organizasyon düzenlenmişti. Üstelik biletler çocuklar için 30, yetişkinler için 70 dolardan başlayıp, 449 dolara kadar çıkıyordu. Pahalı biletlerin vaat ettiği ayrıcalıkların da fiyasko olduğu anlaşıldı. Mesela içinde “hediye çantası” olan 250 dolarlık biletlerde, katılımcılara içinde Barbie markalı el dezenfektanı bulunan plastik bir poşet verildiği ortaya çıktı.
@bbcnews The creators of the Barbie Dream Fest weekend promised “unforgettable experiences”, and advertised a roller rink and disco. #Barbie #BarbieDreamFest #Mattel #Florida #USNews #BBCNews
Katılımcılar elbette ücret iadeleri için telefonlara sarıldılar. Organizasyonu yapan şirket Mattel’den Barbie lisansı alan Mischief Management adlı bir şirket. Mattel yaptığı açıklamada, Mischief Management ile birlikte çalıştıklarını ve bilet alan herkese geri ödeme yapılacağını söyledi. Mattel siz de her önünüze geleni lisanslamayın.
@hey_itsalexandria No way am I bashing, but this was false advertisement on so many levels. PT. 1 #barbiedreamfest #barbie #barbiedreamfestnightmare #browardconventioncenter #mattel
Barbie Dream Fest resmi hesabı da, videoların altına kötü yorum yapan kişilere “Deneyimizin hakkında daha fazlasını duymak isteriz, help@barbiedreamfest.com’a mail atın” diyorlar. Help, gerçekten de help. Yok Wonka fest, yok Barbie fest, siz de katılmayın böyle şeylere artık canım.
5) Sinirleriniz ne kadar sağlam testi: Louis Theroux: Inside The Manosphere
Louis Theroux: Inside The Manosphere belgeselini izlemeden önce papatya çayınızı, dil altı hapınızı veya sizi ne sakinleştiriyorsa onu hazırlayın. Bu tip içeriklere zaten internette rastlıyoruz. Ancak hepsini bir arada görünce, belgeselin ilk 10. dakikasında taşikardi geçiriyordum. İzlemeye devam ettikçe, cringe komasına girdim, bazı yerlerde güldüm, bazı yerlerde bu adamlara çok acıdım. Anlayışla karışık bir acımadan bahsetmiyorum. Hepsi o kadar zavallı ki… Sürekli poz kesmelerine rağmen, özgüvenlerinin ne kadar düşük olduğu hemen anlaşılıyor. Güldüm falan dememe bakmayın tabii; bu konu çok ciddi, çok önemli ve de tehlikeli bir mesele. Bir pandemi gibi ele alınması, acil çözümler aranması gerekiyor.
Okuma önerisi – Tahammülünüz varsa buyurun: Inside the Manosphere ve Louis Theroux’nun iç karartan yakın planı
Belgeselde öne çıkan isimler; Harrison Sullivan, Justin Waller, Myron Gaines ve Sneako adlı dört kişi. Andrew Tate benzeri bu adamları daha önce hiçbir yerde görmemiştim (algoritmama bir nazar boncuğu). Belgeselin başında, hepsinin kendilerine “itibar suikasti” yapılacağına dair bir endişe taşıdıklarını görüyoruz. Bu endişeleri beni çok güldürdü çünkü sizin nasıl bir itibarınız var ki? Irkçı, homofobik, kadın düşmanı söylemlerini mikrofon arkasında haykıran bu adamlar, bir de itibar suikastinden korkuyorlar.
Belgesel, bu adamların bazı kırılgan ve utanç verici anlarını güzel yakalayabilmiş. Örneğin Harrison Sullivan, belgeselin çekimleri süresince git gide kendini kaybediyor. Hem Louis Theroux’nun sorularını hem de internette kendisi hakkında yapılan yorumları kaldıramıyor. Öfkeli videolar çekiyor ve Louis’i küçük düşürmeye çalışıyor. Ne kendisine ne de internette haykırdığı fikirlerine güvenmediği, zayıf karakterli bir kişi olduğu çok belli. Bunları neden yapıyorsun sorularına hep “clout” diyor yani “popülerlik kazanmak için” yanıtını veriyor. Bir de “başkaları için yaşamıyorum, kendim için yaşıyorum” diye bir söylem tutturmuş. Tamam inandık.
Justin Waller da üst seviye bir utanç vericiliğe sahipti. Araba sürerken kasıntılıkları, internette paylaştığı fotoğraf ve videolardaki mimikleri… Diğerleri gibi o da o kadar boş kafalıydı ki, sarf ettiği cümleleri değerlendirmeye de gerek yok.
Justin Waller, Kristen adlı partneriyle tek taraflı-monogami ilişkisi yaşadığını söylüyor. Bu adamlar “tek taraflı monogomi” diye bir şey tutturmuş gidiyorlar. Yani Justin, birden fazla kadınla birlikte olurken, çocuklarının annesi olan Kristen’ın kendisine sadık olduğunu söylüyor. Belgeselin sonlarına doğru Theroux, Kristen’la görüşme fırsatı buluyor. Kristen, çiftin üçüncü çocuklarına hamile. Kendisi ev işleriyle ilgilenirken, Justin’in de para kazanmakla meşgul olduğunu söylüyor. Kristen ve Justin evli değiller. Kristen, Justin’le birlikte olmaya başladıktan sonra mesleğini bırakmış ve kendini ev işlerine adamış. Kristen farkında değil ama bir bombanın üzerinde oturuyor. Kendinin ve çocuklarını geleceğini bütünüyle Justin gibi bir adamın insafına bırakmış durumda. Röportaj sırasında Kristen ayrılacaklarını düşünmediğini söylerken, Justin “Ayrılmamız durumunda bu günleri çok güzel hatırlayacağım” diyor! Kız kardeşim Kristen acilen uyan ve mesleğine geri dön, tradwife saçmalıklarına itibar etme.
Bu adamların içinde en fenası Myron Gaines’di. Bir podcast programı var. Saçmasapan söylemlerle mikrofona öyle bir bağırıyor ki başım ağrıdı. Şu adamlara mikrofon satışı yasaklansın yalvarıyorum. Onun da söylemlerini tekrar dile getirmeye hatta cevap vermeye gerek yok. O da tam paket; ırkçı, homofobik ve kadın düşmanı. Justin Theroux, Myron’ın kız arkadaşı Angie ile röportaj yapıyor. Angie “Hayatımdan memunum” gibi sözler söylese de, Justin bazı sorular sordukça Angie’nin kafası karışıyor ve “bunu daha sonra düşünürüz” diye kaçamak yanıtlar veriyor. Belgeseli kapattıktan sonra yaptığım stalk neticesinde, Angie’nin bazı farkındalıklar geliştirerek Myron’dan ayrıldığını öğrenerek mutlu oldum.
@angiestikitoki ✌🏽#louistheroux #louistherouxdocumentary #netflix #manosphere
Bu adamların aslında herhangi bir görüşleri yok. Büyük kadın düşmanı ve komplo teorisyeni Sneako, Sam Smith’in dünyayı yöneten satanist bir tarikatın aparatlarından biri olduğuna inanıyor içtenlikle. Kafaları ezberden ortaya saçtıkları bomboş ve gülünç düşüncelerle dolu. Sorulara çok benzer yanıtlar veriyorlar. Aslında ‘inandıkları’ görüşleri yaymak gibi bir amaçları yok. Amaçları para kazanmak. Günümüzde de bu görüşlerin alıcısı çok. Acıklı olan da bu. Dünyadaki ana akım siyaset, bu adamları destekliyor, öne çıkmalarını arzu ediyor. Elon Musk Twitter’ı aldığından beri, oraya giremez olduk. Her taraf redpillcilerle, incellerle ve rage bait söylemlerle doldu. Harrison Sullivan, “İyi şeyler yapsadım, internette asla patlayamazdım” diyor. Bu söz Elon Musk ve türevlerinin yaratmak istediği internet ortamını özetliyor.
Bunlar ve benzeri adamların her ne kadar gözümüzde toz zerresi kadar değeri olmasa da, tozlar bir araya geliyor, yayılıyor ve insanları zehirliyor. İnternetin bu yönü, özellikle gençler için çok ama çok tehlikeli. Dünyanın heryerinde gençler ümitsiz, geleceksiz. Theroux belgeselde, Justin Waller’ı örnek aldıklarını söyleyen iki gençle konuşuyor. İçlerinden birisi uzun süre arabasında yatmak zorunda kalmış, erkek kardeşinin intiharını atlatmaya çalışan bir genç. Kas yaparsa, kadınlardan nefret ederse, Justin Waller’ın sattığı finans danışmanlık paketlerini satın alırsa, nesiller boyu sürecek bir zenginlik elde edeceğine inandırılmış. Başka çıkar yol göremiyor, kendisine uzatıldığını sandığı bu yardım eline tutunuyor. “Şunu bunu yap ve başarı kesin gelecek” diyerek kendisine pazarlanan basit dünyaya inanmayı seçiyor. Bu adamların hepsi 9-5 işleri kötülüyor, üç kuruşa hayatlarını heba etmek istemediklerini söylüyorlar. Ortada böyle bir sorun olduğu kesin. Ancak bu adamlar, sorunun kaynağını tespit edemiyor ve sisteme olan öfkelerini ırkçı, homofobik ve kadın düşmanı olarak dışarı atıyorlar. Yanlış anlaşılmasın tabii bu adamlarla empati falan kurmuyorum, üzgünüm. Kadınlar ve LGBTQ+’lar için her geçen gün daha da korkuyorum. Spor salonumda, iş yerimde böyle adamların var olmasından nefret ediyor, hatta bu insanlarla sokakta yan yana geçmek bile istemiyorum.
Günümüzdeki bu “manosphere”, erkeklik krizinin görünen yüzlerinden birisi. 1980’lerden bu yana erkekliğin bir krizde olduğu konusunda geniş bir fikir birliği var. Gerçi sosyolog John MacInnes (End of Masculinity, 1998) erkekliğin çok daha uzun yıllardır krizde olduğunu savunuyor. Bu krizin, tüm insanların temelde eşit olduğu şeklindeki ‘modern’ anlayışla, erkeklerin kadınlardan ‘doğal olarak’ üstün olduğu ve bu nedenle kadınlara hükmetmelerinin de ‘doğal olduğu’ söylemi üzerine inşa edilen patriarkal sistem arasındaki uyumsuzluktan ileri geldiğini söylüyor. Erkeklik, güçle olan simbiyotik ilişkisi nedeniyle kendini sürekli kriz içinde bulmuştur zaten. Yani bu adamların gerine gerine, çok matah şeyler keşfetmiş gibi söyledikleri laflar, çok eski zamanlardan beri erkeklerin dilinde ve zihninde olan şeyler.
Biz bu lafları çok iyi biliyoruz, bu erkekleri çok iyi tanıyoruz, yüzyıllardır da bu zihin yapısıyla mücadele ediyoruz, etmeye de devam edeceğiz.